Rejs na Zakynthos

Podróż, której nie zapomnisz

Menu

Historia Zante

Okres Rzymski i Bizantyjski

W II wieku p.n.e. Zakynthos należał do Imperium Rzymskiego. Początkowo wyspa była zarządzana przez rzymskiego konsula w oparciu o prawo rzymskie. Z czasem obywatele uzyskali pewną autonomię w zamian za obowiązek płacenia rocznego podatku dla Imperium i dostarczania żołnierzy do rzymskich legionów. Pomimo przywilejów wyspiarze buntowali się kilkukrotnie przeciwko rzymskiej okupacji. Nie przeszkodziło to im jednak, by wiele razy walczyć u boku Rzymian przeciwko najazdom piratów na wyspę. Pod rzymskim panowaniem wyspa rozwijała się i kwitła kulturowo. Upadek Cesarstwa sprawił, że przez kolejne dziesięciolecia wyspa najeżdżana była przez Gotów, Wandalów i Arabów, co przywiodło miejscową ludność na skraj ubóstwa.

W okresie bizantyjskiego panowania mieszkańcy wyspy żyli w ubóstwie. Położony na peryferiach imperium Zakynthos, bez perspektyw rozwoju, był narażony na najazdy. Na początku drugiego tysiąclecia, kiedy Imperium Bizantyjskie chyliło się ku upadkowi, pojawiło się nowe zagrożenie. Pod pretekstem wyzwolenia Ziem Świętych, wojska krzyżowców i grupy żądnych przygód poszukiwaczy skarbów najeżdżały na najdalsze bizantyjskie ziemie.

Nie mamy potwierdzonych informacji kiedy chrześcijaństwo zawitało na Zante, ale można stwierdzić, że była to dominująca religia w drugiej połowie III wieku n.e. Lokalna tradycja mówi, że Maria Magdalena wraz z Marią Kleopas zatrzymały się na wyspie, będąc w drodze z Jerozolimy do Rzymu. Ugościł je pasterz Apollodoros w pobliżu Porto Vromi. Działo się to w 34 roku. Maria Magdalena odwiedzała sąsiednie osady i głosiła nauki Jezusa. Jej opowieści tak przekonały miejscową ludność, że założyła ona pierwszą chrześcijańską komunę. Miejscowość w której nauczała została nazwana Maries (zachodnia część wyspy) dla upamiętnienia tego wydarzenia.